Άδμητος

Βασιλιάς στην πόλη Φερές της Θεσσαλίας, ανδρείος, καλόκαρδος και φιλόξενος. Πήρε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία και στο κυνήγι του καλυδώνιου κάπρου. Στα παλάτια του φιλοξένησε το θεό Απόλλωνα, που ο Δίας τον τιμώρησε να δουλέψει ως υποτακτικός στο σπίτι ενός θνητού. Ο Απόλλωνας τον βοήθησε να ζέψει στο άρμα του ένεν αγριόχοιρο και ένα λιοντάρι. Με το κατόρθωμα αυτό ο Πελίας, βασιλιάς της Ιωλκού του έδωσε για γυναίκα την πανέμορφη κόρη του Αλκήστη. Στις θυσίες, που έκανε στους γάμους του στους θεούς λησμόνησε την Άρτεμη. Η θεά καταδίκασε τον Άδμητο να πεθάνει γρήγορα. Ο Απόλλωνας όμως, μέθυσε με τη λύρα του τις μοίρες και άλλαξαν την απόφασή τους: Ο βασιλιάς δεν θα πεθάνει σύντομα. Κι όταν θα'ρθει το τέλος του, μπορεί να γλιτώσει, αν κάποιο αγαπημένο πρόσωπο δεχτεί να κατέβει στον Άδη γι'αυτόν.

Κι όταν ήρθε το τέλος του, η στοργική γυναίκα του Άλκηστη, δέχτηκε να πεθάνει αυτή για χάρη του. Ο Άδμητος έζησε και πέθανε η Άλκηστη.

Ο Ηρακλής πάλεψε με το Χάρο και ανέστησε την Άλκηστη. Έζησαν μαζί με τα παιδιά τους πολλά χρόνια αγαπημένοι και ευτυχισμένοι.